Prawidłowe ułożenie palców przy pisaniu bezwzrokowym
Pisanie bezwzrokowe działa, bo każdy palec odpowiada za konkretną, niewielką strefę klawiszy i zawsze zaczyna oraz kończy ruch w tym samym miejscu rzędu podstawowego. Kiedy ten układ stanie się automatyczny, przestajesz myśleć o pojedynczych klawiszach — myślisz o słowach, a palce same wiedzą, dokąd sięgnąć.
Rząd podstawowy to twój punkt zaczepienia
Połóż palce lewej dłoni na A, S, D, F, a palce prawej na J, K, L, ; — tych osiem klawiszy tworzy rząd podstawowy (tak wygląda on na układzie US QWERTY, którego używa FasTyping). Większość klawiatur ma na klawiszach F i J niewielkie wypustki właśnie po to, żeby dało się znaleźć tę pozycję dotykiem, bez patrzenia.
Kciuki spoczywają na spacji. Do każdego innego klawisza sięgasz, odsuwając jeden palec od jego pozycji w rzędzie podstawowym i od razu go tam z powrotem przywracając.
Strefy palców na klawiaturze
Lewy mały palec: grawis (`), 1, Q, A, Z, a także Tab, Caps Lock i lewy Shift.
Lewy palec serdeczny: 2, W, S, X.
Lewy palec środkowy: 3, E, D, C.
Lewy palec wskazujący: 4, 5, R, T, F, G, V, B — palce wskazujące obsługują najwięcej klawiszy, bo sięgają zarówno do środka klawiatury, jak i na zewnątrz.
Prawy palec wskazujący: 6, 7, Y, U, H, J, N, M.
Prawy palec środkowy: 8, I, K, przecinek.
Prawy palec serdeczny: 9, O, L, kropka.
Prawy mały palec: 0, myślnik, znak równości, P, nawiasy kwadratowe, ukośnik wsteczny, średnik, apostrof, ukośnik, a także Backspace, Enter i prawy Shift.
To ten sam układ, który pokazuje trójwymiarowa wizualizacja dłoni na stronach lekcji FasTyping. Jeśli chcesz na bieżąco widzieć podświetlony właściwy palec dla każdego klawisza podczas pisania, lekcje krok po kroku przeprowadzą cię przez kolejne strefy, zaczynając od rzędu podstawowego.
Najczęstsze błędy w ułożeniu palców
Używanie niewłaściwego palca do znaków interpunkcyjnych. Wiele osób, które nauczyły się pisać same, naciska klawisze takie jak średnik czy apostrof palcem wskazującym lub środkowym, bo na początku wydaje się to wygodniejsze. To na stałe ogranicza szybkość pisania — lepiej oduczyć się tego wcześniej niż później.
Brak powrotu do rzędu podstawowego. Po wpisaniu cyfry lub symbolu z górnego rzędu świadomie wróć tym palcem na jego klawisz w rzędzie podstawowym, zanim zaczniesz pisać dalej. Pomijanie tego kroku to najczęstszy powód, dla którego postępy w pisaniu stają w miejscu.
Zbyt mocno lub zbyt słabo zgięte palce. Palce powinny być lekko zaokrąglone i unosić się tuż nad rzędem podstawowym — nie płaskie ani sztywne. Zbyt duże napięcie prowadzi do zmęczenia podczas dłuższych sesji.